Πολιτιστικές εκδηλώσεις

Γυναικεία Φορεσιά     

  Η γυναικεία φορεσιά αποτελείται από το μπλε βαμβακερό πουκάμισο που τα μανίκια του είναι κεντημένα με πολύχρωμα μετρητά κεντήματα Το μάλλινο αμάνικο πλισαρισμένο φουστάνι την (Τσούκνα) κεντημένο στο στήθος και τον ποδόγυρο με πλούσιο κέντημα. Το μάλλινο ριγωτό ζωνάρι. Την μάλλινη υφαντή κεντητή ποδιά.Κόκκινη σταμπωτή μαντίλα με κρόσσια στο κεφάλι. Κόσμημα με φλουριά για το μέτωπο.         

Αντρική Φορεσιά

Η αντρική φορεσιά αποτελείται από το φαρδύ θρακιώτικο μάλλινο παντελόνι σε καφέ χρώμα. Κεντημένο με μαύρο κορδόνι. Το αμάνικο σταυρωτό γιλέκο με τη κεντημένη τραχηλιά. Το καρό πουκάμισο. Το μπορντό μάλλινο ζωνάρι για τους νέους και μαύρο για τους γέρους. Στο κεφάλι το γούνινο καπέλο με το λουλούδι.

τραγούδια

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ

Η ιστορία της Ανατολικής Ρωμυλίας αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πανάρχαιας Ελληνικής Θράκης και γενικότερα του ελληνισμού. Οι πρώτες πόλεις της χτίζονται μέσα στον 6ο και 5ο π.Χ. αιώνα και είναι ελληνικές αποικίες που δίνουν την πρώτη ζωή στα μέχρι τότε άγνωστα και ακατοίκητα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

Η Βόρεια Θράκη αναφέρεται με το όνομα Ανατολική Ρωμυλία για πρώτη φορά το 1878, στη «Συμφωνία του Βερολίνου». Είναι το γεωγραφικό διαμέρισμα της ελληνικής Θράκης, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις δύο μεγάλες οροσειρές, του Αίμου από βορρά και της Ροδόπης από νότο. Δυτικό της όριο είναι το βουνό Όρβηλος , η σημερινή Ρίλα, μαζί με τη νοητή προέκταση της κορυφογραμμής της προς τα βόρεια, ενώ ανατολικά έχει για φυσικό όριο τα παράλιά της στη Μαύρη Θάλασσα.

Ο όρος «Ανατολική Ρωμυλία», που οι Τούρκοι πρώτοι καθιέρωσαν, βγαίνει από τις τουρκικές λέξεις «Ρουμ» και «Ελί», οι οποίες σημαίνουν «Έλληνες» και «Χώρα», αντίστοιχα. Οι Τούρκοι την αποκάλεσαν στο κείμενο της Συμφωνίας του Βερολίνου «Ανατολική Χώρα των Ελλήνων» και το επίσημο Βουλγαρικό κράτος έβαλε την υπογραφή του στη Συνθήκη, αναγνωρίζοντας πανηγυρικά την εθνική υπόσταση μιας περιοχής που του παραχωρήθηκε χωρίς να του ανήκει.

Στη Συνθήκη αυτή αποφασίστηκε σχηματισμός αυτόνομης επαρχίας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με την επωνυμία «Ανατολική Ρωμυλία». Η αυτόνομη αυτή επαρχία θα είχε ως πρωτεύουσα τη Φιλιππούπολη, 6 Νομούς και 26 Επαρχίες.

Με την ανακήρυξη της Βουλγαρίας σε ανεξάρτητο Βασίλειο τον Οκτώβριο του 1908 καταλύθηκε οριστικά ο όρος «Ανατολική Ρωμυλία». Ακολούθησε διαρκής συσσώρευση βουλγαρικών πληθυσμών και στυγνή βουλγαρική καταπίεση, που είχαν σοβαρότατες επιπτώσεις στις συνθήκες διαβίωσης και εθνολογικής σύστασης του ελληνισμού της Ανατολικής Ρωμυλίας και μάλιστα αποτέλεσαν την αφορμή του ξεριζωμού του βορειοθρακικού ελληνισμού από τις προαιώνιες πατρίδες του.

Η βόρεια Θράκη δέχτηκε για 2.300 χρόνια αναρίθμητους επιδρομείς και πάμπολλους πρόσκαιρους κατακτητές, επιδίδοντας βαρβαρότητα και καταστροφές, χωρίς όμως να μπορέσει κανείς να αλλάξει την εθνολογική εικόνα της περιοχής και τον θαυμαστό ελληνικό πολιτισμό της Θράκης.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΒΑΚΛΗ

Ομώνυμη πρωτεύουσα της επαρχίας Καβακλή, χτισμένη στους πρόποδες του όρους Σακάρ και του Γιαβούζ-Δερέ, βορειοδυτικά της Αδριανούπολης. Γύρω από το Καβακλή υπήρχαν 7 Ελληνικά χωριά: Καρυές (4.000 κάτοικοι), Σιναπλή (1800 κατοίκους), Μέγα Μοναστήρι (1600 κάτοικοι), Μικρό Μοναστήρι (1200 κάτοικοι), Δογάνογλου (800 κάτοικοι), Τσικούρ-Κιοι (200 κάτοικοι) και Δράμα (100 κάτοικοι). Μέχρι το 1906 ο πληθυσμός τηςπόλης του Καβακλή ανερχόταν σε 9.000 κατοίκους, όλους Έλληνες στη γλώσσα και στο φρόνημα, πλην των δημοσίων υπαλλήλων.

Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία, την αμπελουργία και την κηπουρική, εκτός λίγων που ασχολούνταν με το εμπόριο και άλλες τέχνες. Η έλλειψη καλής και επαρκούς συγκοινωνίας και η αμέλεια της βουλγαρικής κυβέρνησης δεν βοήθησαν την πόλη να ευδοκιμήσει όσο έπρεπε. Κατά το 1900, μάλιστα, η έδρα της επαρχίας που ήταν πάντα στο Καβακλή, μετατέθηκε στη βουλγαρική πολίχνη Κιζίλ-Αγάτς που αριθμούσε μόλις 2.000 κατοίκους. Παρά τις βουλγαρικές καταπιέσεις, μέχρι το 1900 στο Καβακλή λειτουργούσε 7τάξια αστική σχολή με 700 ελληνόπαιδες μαθητές. Το καλοκαίρι όμως του 1905 άρχισαν οι βουλγαρικές βιαιοπραγίες με σκοπό την εξόντωση του Ελληνισμού στη Βουλγαρία. Τα βουλγαρικά κομιτάτα εξέγειραν τα γειτονικά βουλγαρικά χωριά εναντίον του Καβακλή.

Όμως η ένοπλη αντίσταση των κατοίκων και η έντονη διαμαρτυρία τους απεσόβησαν τον κίνδυνο του εμπρησμού και της διαρπαγής. Ωστόσο ο κίνδυνος δεν εξέλειπε. Η βουλγαρική κυβέρνηση, με την εφαρμογή του Νόμου περι της δημοτικής εκπαίδευσης, με τον οποίο καθίστατο αδύνατη η λειτουργία των ελληνικών σχολείων, εξανάγκασε τους Καβακλιώτες να εκπατριστούν κατά ομάδες, εγκαταλείποντας τις περιουσίες τους στη διάθεση των διωκτών τους. Οι κάτοικοι της περιφέρειας του Καβακλή που μετανάστευσαν, ανέρχονταν σε 8.000 περίπου, από τους οποίους οι 4.500 από το Καβακλή. Αυτό ωστόσο εξερέθισε περισσότερο τους Βουλγάρους, ως που κατά τη νύχτα της 19ης προς 20η Μαίου 1906, κατέσφαξαν στην τουρκοβουλγαρική μεθώριο τους Καβακλιώτες που εγκατέλειπαν τον τόπο τους, ολόκληρες οικογένειες.

Οι Βούλγαροι βέβαια διαστρεύπωσαν κατόπιν την αλήθεια, επιρρίπτονας ευθύνη στους Καβακλιώτες, ότι δήθεν προσπάθησαν να περάσουν τα σύνορα χωρίς διαβατήρια και οτι η σφαγή τους προέκυψε από παρεξήγηση των στρατιωτών που τους εξέλαβαν για ληστές και ύποπτα πρόσωπα. 200 περίπου καβακλιώτικες οικογένειες, καθώς και μερικές άλλες από τις Καρυές και τα γειτονικά χωριά, κατέφυγαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία. Όσοι έμειναν, υπέφεραν τα πάνδεινα από τους Βουλγάρους, ιδιαίτερα μετά το 1914, όταν έχασαν τα σχολεία και τις εκκλησίες τους. Έτσι το 1924-25 μετανάστευσαν στην Ελλάδα και διασκορπίστηκαν σε διάφορους συνοικισμούς της Μακεδονίας και της Θράκης (Νέο Καβακλή (Κιρ-Τσιφλίκ) στην Κομοτηνή, Κουφάλια Θεσσαλονίκης, Λιμπάνοβο (Αιγίνιο) Πιερίας, Κίτρος Πιερίας, Αλεξανδρούπολη, Θεσσαλονίκη κ.α.)

Παραδοσιακές Συνταγές

Μουσείο Συλλόγου

Χοροί Ανατολικής Ρωμυλίας

ηθη και εθιμα

Επιλέξτε κατηγορία για να προβάλετε τα σχετικά άλμπουμ

       Παραστάσεις

Παραστάσεις Συλλόγου

Ανατολική Ρωμυλία

Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος

ΚΑΒΑΚΛΙΩΤΩΝ ΑΙΓΙΝΙΟΥ

«ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ»

Ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος «ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ» ιδρύθηκε το 1977 με σκοπό την πολιτιστική και κοινωνική πρόοδο των κατοίκων του Αιγινίου και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και την προβολή και διατήρηση της γνήσιας λαογραφικής παράδοσης. Μια παράδοση που οι Ανατολικορωμυλιώτες πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη) έφεραν και διατήρησαν άσβεστη μέχρι και σήμερα.

Απαρτίζεται από 160 εγγεγραμμένα μέλη (2010)

Διαθέτει χορευτικές ομάδες όλων των ηλικιών:

Παιδιών Νηπιαγωγείου- Δημοτικού (92 παιδιά)

Παιδιών Γυμνασίου- Λυκείου (32 παιδιά)

Ενηλίκων (30 άτομα)

Τρίτης ηλικίας (17 άτομα)

Οι οποίες διδάσκονται πέρα από τους χορούς της Ανατολικής Ρωμυλίας και χορούς από όλη την Ελλάδα.

Η χορευτική ομάδα ενηλίκων αποτελείται από 30 άτομα και πήρε μέρος σε πολλές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αποσπώντας τις καλύτερες κριτικές. Παρουσιάζει χορούς με την συνοδεία παραδοσιακών οργάνων, κυρίως από περιοχές της Βόρειας Ελλάδας∙ ειδικότερα από την Ανατολική Ρωμυλία- Β. Θράκη αλλά και όλη τη Θράκη , Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία, από τις οποίες διαθέτει και αυθεντικές φορεσιές. *(Στο τέλος όλο το ιστορικό των παρουσιάσεων)

Σταθερές ετήσιες εκδηλώσεις

Ο σύλλογος σε όλη τη διάρκεια του έτους πραγματοποιεί πλήθος εκδηλώσεων ποικίλου περιεχομένου που είναι:

Αναβίωση εθίμων: α) Χριστουγέννων 23/12και Πρωτοχρονιάς 1/1 (παραδοσιακά κάλαντα), β) Αγ. Τρύφωνα 1/2 διοργανώνεται παραδοσιακό γλέντι, με μουσική, χορό, κρασί, κατμάδες, αλλά και ψητά. γ) Γιορτή της Αναλήψεως ( Κουρμπάνι).

Πολιτιστική εβδομάδα Σεπτεμβρίου (πρώτη εβδομάδα) με ποικίλο περιεχόμενο. (θέατρο, κουκλοθέατρο, κινηματογράφο, μουσικές συναυλίες καθώς ελληνικά και ξένα χορευτικά συγκροτήματα από όλον τον κόσμο).

Συμμετοχή σε τοπικές εκδηλώσεις.

Μαθήματα ζωγραφικής για ενήλικες σε συνεργασία με τα ΝΕΛΕ (25 άτομα).

Μαθήματα φωτογραφίας για παιδιά (5-15χρον.) Λειτούργησαν δυο τμήματα με 38 παιδιά.

Εκθέσεις φωτογραφίας και ζωγραφικής.

Παρουσιάσεις βιβλίων και μουσικών συλλογών με παραδοσιακά τραγούδια.

Παρουσίαση ενός μέρους της εικαστικής συλλογής «Αλέξανδρος 2000» του Ε. Βαρλάμη και επίσκεψη των σχολείων στο χώρο μας.

Παρουσίαση του έργου των παιδικών χορευτικών ομάδων σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Διαλέξεις και ημερίδες με ποικίλο και επίκαιρο περιεχόμενο. Έκθεση-εκπαιδευτικό πρόγραμμα «παραδοσιακές φορεσιές στην Πιερία» στην αίθουσα του συλλόγου.

Σταθερές λειτουργίες στα πλαίσια του συλλόγου μας.

1. Δανειστική βιβλιοθήκη.

2. Εμπλουτισμένη ιματιοθήκη.

3. Συλλογή λαογραφικού υλικού για δημιουργία τοπικού λαογραφικού μουσείου.

4. Φωτοθήκη με θέματα από τη ζωή στην Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη) και μετέπειτα.

5. Χορευτικές Ομάδες: Παιδιών δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου και Ενηλίκων.

6. Προσπάθεια αποπεράτωσης του οικήματος του λαογραφικού μουσείου.

Έχοντας επίγνωση πως «Ο πολιτισμός δεν κληρονομείται, κατακτείται» όπως έλεγε και ο Αντρέ Μαλρό , θέτουμε ως στόχους μας τα εξής:

1. Την προστασία και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ανάδειξη χαρακτηριστικών κτισμάτων της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Διατήρηση και ανάδειξη σημαντικών στοιχείων (π.χ. παλιές βρύσες, πηγάδια, κλπ). Ανάδειξη των ιστορικών στοιχείων και των χώρων που είναι ευρύτερα γνωστοί ή επιδιώκεται να προβληθούν ως σημαντικά παραδοσιακά χαρακτηριστικά της ταυτότητας του Δήμου.

2. Την Ανάπτυξη πολιτιστικών υποδομών.

Ίδρυση μουσείου λαϊκού πολιτισμού με δυνατότητα φιλοξενίας περιοδικών εκθέσεων. Το Μουσείο αυτό θα πρέπει να προάγει ενεργά την πολιτιστική ανάπτυξη (να μην είναι απλά εκθετήριο) και να ενισχύει την επαφή του επισκέπτη με την ιστορία, την παράδοση της περιοχής (ενημερωτικές εκδηλώσεις, κλπ.)

Ανέγερση πολιτιστικού κέντρου με αίθουσα προβολών και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, που θα μπορεί να φιλοξενεί ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις , συνέδρια κλπ..

Δημιουργία ανοιχτού καλοκαιρινού θεάτρου για τη φιλοξενία όχι μόνο των καθιερωμένων ετήσιων μονοήμερων και πολυήμερων εκδηλώσεων του συλλόγου μας, αλλά και την παραχώρησή του σε άλλους φορείς του Δήμου μας.

Ίδρυση βιβλιοθήκης με αναγνωστήριο, Η/Υ και πρόσβαση σε ψηφιακές βάσεις δεδομένων και ηλεκτρονικά βιβλία.

Συγγραφή της ενοποιημένης ιστορίας του νέου δήμου σε συνεργασία με επιστημονικούς φορείς,

Ψηφιοποίηση και διαδικτυακή προσβασιμότητα της πολιτιστικής κληρονομιάς του δήμου (Ιστορικά αρχεία, κλπ.)

3. Την Καλλιτεχνική και πολιτιστική εκπαίδευση

Σε συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα και τις επιθεωρήσεις εκπαίδευσης της ΠΙΕΡΙΑΣ μέσα στα σχολεία και εκτός σχολείου θα συνεχίσουμε και θα επεκτείνουμε την υλοποίηση βιωματικών προγραμμάτων θεατρικής παιδείας, λογοτεχνίας, ποίησης, αρχιτεκτονικής, ζωγραφικής, κεραμικής, κοσμήματος, φωτογραφίας, χορωδιών, παραδοσιακών χορών, αγγειοπλαστικής, ξυλογλυπτικής, υφαντικής, χειροτεχνίας κ.α.

Θα συνεχισθεί και θα ενισχυθεί η συνεργασία με επαγγελματίες, ντόπιους και μη, καθώς και καλλιτέχνες για συμμετοχή τους στα προαναφερόμενα προγράμματα

4. Τις Ενεργητικές πολιτιστικές δραστηριότητες.

Ενίσχυση υπαρχόντων και καθιέρωση νέων καλλιτεχνικών (θεάτρου, μουσικής, χορού, χορωδιών κλπ,

Αναβάθμιση πανηγυριών και θρησκευτικών γιορτών.

Ομιλίες-διαλέξεις.

Επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και άλλους χώρους, μουσεία και οργάνωση εκθέσεων τέχνης. Καθιέρωση ετήσιων βραβεύσεων των διακρινόμενων του δήμου μας στα Γράμματα, τις Τέχνες και σε άλλους τομείς.

               Βενετία                                        Νέα Καλλικράτεια                                   Λαζαριάτικα

            Αλάτι της Γης

Σύλλογος

Σύνθεση ΔΣ